Tellen! | roman

Tellen! Is een verhaal waarbij een winnend lot zich ambigue aftekent als lotsbestemming. Maakt geld gelukkig? – Bestaat voor de mens het toeval? – Kunnen we werkelijk keuzes maken in ons leven? Twee vrouwen frauderen deze maand de belangrijkste loterij va Nederland. Een armlastige kunstenaar – onderweg naar de opening van zijn expositie – wordt daardoor plotseling de bewaarder van miljoenen. Hij houdt met moeite zijn toevallig verkregen rijkdom geheim. Daarna begint hij het geld uit te geven als was het van hem zelf. Uiteindelijk baadt de kunstenaar in mondaine luxe en is bovendien succesvol met zijn werk. Toch is hij diep ongelukkig omdat zijn grote liefde hem vanwege zijn onoprechtheid heeft verlaten.

Tellen! Beschrijft de zoektocht naar het geluk van de hoofdpersonages Wessel en Mireille. Beide voelen zich verward en onzeker over de al lang niet meer aan het toeval toe te schrijven gebeurtenissen. Ze willen wel keuzes maken, maar worden geconfronteerd met de onmogelijkheden daarvan. Ze accepteren uiteindelijk hoe vanaf hun geboorte in de ene gebeurtenis alweer de kiem ligt voor de volgende. Ze verliezen beiden de grip op de werkelijkheid als in hun waanbeelden een schikgodin voorbijkomt.

Tellen! is een stevig opgebouwd verhaal met veel aandacht voor de gedachten en de besluitvorming van de hoofdpersonen. Op het spel staan gerechtigheid en genoegdoening, maar ook de wankele positie van de kunstenaar.

350 bladzijden, geïllustreerd met portretten van de hoofdpersonen.

Wessel Weiland

 KOEST WESSEL…! Beveelt iemand, die blijkbaar het recht heeft om Wessel Weiland als een lastige hond te behandelen. Een stem die ongevraagd zijn doen en laten van commentaar meent te moeten voorzien. Een naargeestig iemand – constant meereizend op zijn levenswandel – maant hem weer eens. Het is de proleet-in-Wessel, die hem min of meer verplicht om alle ongenoegens maar voor zich te houden. Hij mag niet klagen, moet op zijn bevel zelfs blij en opgewekt zijn over al die fijne kansen die het leven hem vandaag weer biedt. Hij dient voorlopig maar te berusten in zoiets volkomen belachelijks als: wiens brood men eet, wiens taal men spreekt. 

         14.53 uur. Oosterpoort Groningen. Een kunstenaar moet succes hebben met zijn werk. Hij moet van zijn werk kunnen leven. Wessel Weiland slingert een boodschappentas op de stoel naast hem en spuugt door het raampje.   ‘Waarom doe ik dit?’ Hij kijkt een tijdje naar de plek waar het vocht is geland, haalt een keer diep adem en start dan zijn Corolla. Voorin begint de diesel aan zijn vertrouwde kloppen en de kunstenaar stuurt naar de ringweg. Het voelt als een tredmolen om opnieuw zonder verwachting deze stad uit te rijden. Weer over het Julianaplein, weer naar het zuiden, weer onderweg naar een zoveelste onbeduidende expositie van zijn werk. Vandaag wordt er geopend bij galerie De Lege Ruimte in Hellendoorn.

Mireille van der Wal

Waar ben ik in hemelsnaam aan begonnen? Mireille komt net van het toilet, maar heeft nu al weer druk op haar blaas. Ze poederde zojuist haar neus. Volgens haar glanst en blinkt die al weer alsof hij licht geeft. Jeffrey zit al bij de receptie, hij knikte zelfs naar haar – alsof de lummel haar zou kennen – dat was niet afgesproken. De winnaar van het laatste lot is gearriveerd. So far so good. Zal ze nog eentje roken? Nee, dat kan niet meer, daar komt de winnerscrew al weer jolig binnen Dit is haar laatste oprechte dag bij de Loterij, eigenlijk weet ze niet waar ze moet kijken, het voelt allemaal zo zinloos nu. Als ze dit vooraf had geweten, dit gevoel had gekend… 

 

14.53 uur. Paleisstraat 131, Den Haag. Het voelt alsof ze van een rijdende trein moet springen, ze wil de dreiging stoppen, maar hoe? Al die gezichten, het lijkt of iedereen haar vandaag steeds maar aanstaart. Om maar vooral te zien hoe ze vandaag de fouten maakt! Ja, jij ook Guido, waarom kijk je naar mij? Kijk toch verdomme voor je, waardeloze, zelf kan je niks goed afronden! Kon ze maar even nog haar zinnen verzetten. 

Mireille heeft het gevoel dat ze flauw gaat vallen. Zal ze zich alsnog ziek melden, ze kan omvallen, instorten, zich door Theo van de security weg laten dragen? Onmogelijk, dan zal Esther de sessie ongetwijfeld zelf willen overnemen en dan zal het gebeuren, ze kent haar – de cash uitkering op dit lot zal haar bevreemden – zij zal alles controleren en dubbelchecken net als ze zelf altijd doet.